လူ႕ဘ၀က ခပ္တိုတုိ
ေျပာၾကတဲ့ စကားေတြကခပ္ပိုပို
လိုတာမရေတာ့ ဆင္းရဲရ
ရတာမလိုျပန္ေတာ့ ေၾကာင့္က်ၾက
ငိုခ်င္ျပန္ေတာ့ လိုခ်င္ျပန္တယ္
အခ်ိန္တန္ေတာ့လဲ ျပန္ခဲ့ရတယ္
မမွတ္မိတဲ့ အတိတ္ကို လြမ္းေနၾကေတာ့
ေရာက္ရာအရပ္မွာ မေပ်ာ္ၾကဘူး။
ၾကံဳရမွာ ျဖစ္သလိုေနျပန္ေတာ့
ကဲ့ရဲ႕ၾကတယ္။
စကားေတြနဲ႕ စစ္တိုက္ၾကတယ္။
သည္းညဥ္းခံဖိုိ႕ေတာ့ မလြယ္ပါဘူး
ငါလဲလူထဲက လူတစ္ေယာက္ေပါ့
ဒါေပမယ့္ အခ်စ္ရွိရင္ ငါပိုမွားမိတယ္။
No comments:
Post a Comment