ညဦးရဲ႕ မွန္ျပျပ ၾကယ္ေလးေတြစီကို ေငးေမာရင္း
ငါ့ကမာၻမွာေမွာင္ေနတယ္။
ေမွာင္ေနတဲ့ လမ္းေတြေပၚမွာ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတုန္း
အေတြးေလးထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ဟာၾကယ္ေလးတစ္ပြင့္ျဖစ္ေနေလရဲ႕။
ေမွာင္ပါတယ္ဆိုမွ မီးကပ်က္
အေတြးကနက္လို႕
အိပ္မရတဲ့ ညေတြမ်ားလာတဲ့အခါ
ေမွာင္သြားျပန္တယ္။
ကြ်န္ေတာ္ရွင္သန္ေနတဲ့ ေျမၾကီးေပၚမွာ
အလင္းေလးေတြ က်ေနတုန္း
လိုက္ေကာက္ဖုိ႕ ၾကိဳးစားၾကည့္ေသးတယ္။
ေမွာင္ေနတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ
ေျမျပင္မွ ေ၀ဟင္သို႕ပ်ံသန္းရင္း
ကြ်န္ေတာ္ဟာ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ျဖစ္လိုက္ခ်င္တယ္။
ေလာကဓံတရားက ဆန္းၾကယ္တယ္
ညေတြကေမွာင္ေနတယ္။
ကဗ်ာမဆန္တဲ့ ညအေမွာင္မွာ
တစ္ေယာက္တည္းလမ္းေတြေလွ်ာက္ေနတုန္း
ေတြးမိတဲ့အေတြးက ေလမွာေမ်ာပါလို႕
သူေပ်ာက္သြားတာ အခုဆိုႏွစ္နဲ႕ၾကာ
လြမ္းရသူသာ ေမွာင္ေနတာ။
No comments:
Post a Comment